Get In Touch
541 Melville Ave, Palo Alto, CA 94301,
ask@ohio.colabr.io
Ph: +1.831.705.5448
Work Inquiries
work@ohio.colabr.io
Ph: +1.831.306.6725

DİYAKONLAR HAKKINDAKİ 5 EFSANE

Kutsal Kitap’ınız diyakonlar hakkında pek bir şey söylemez.

Ama diyakonların değerlendirilişi seyrek olsa da yeterlidir. Çeşitli yaklaşımlar arasında karara varmak için yeterli Kutsal Kitapsal materyale sahibiz. Ve bu makam için olan Tanrı’nın yüce vizyonuna yetmeyen birkaç genel zihniyet olduğuna ikna oldum.

İşte size diyakonlar hakkında beş efsane

1.Efsane: Diyakonlar yetiştirilmekte olan ihtiyarlardır.

“Seni bir diyakon yaptıklarını duydum. Sence seni bir ihtiyar yapmaları ne kadar sürer?”

Pete kilisede sorulan bu tür sorulara alışıktır. Bundan rahatsız olmuyor; bilakis, gururu okşanıyor.

Şimdi gelin tarihçe saatini geri alalım. Dördüncü yüzyılda ve Orta Çağ’da bir giriş seviyesi rahip rolüne dönüşmüş olan diyakon makamı rahiplik yolunda bir mola yeriydi. (Yetiştirilen rahip modeli Roma Katolik Kilisesi’nde yaygın olmaya devam eder ve önemli farklılıklara rağmen Anglikan Paydaşlık’ta da bu devam eder.) Fakat bazı düşük kilise müjdecileri bu yaklaşımın kendi versiyonlarına sahiptirler: ihtiyarlar yetiştirme. Elbette, belirli diyakonlar sonuçta ihtiyar olmalıdırlar, tabi ihtiyarların özelliklerini taşıdıkları farz edilirse (1. Timoteos 3:1-7; Titus 1:5-9).

Her iki makamın nitelikler listeleri benzer olsa da aynı değildir. Diyakonluk ihtiyarlık yolunda eğitim almak değildir. Çoğu durumda farklı armağanlar gibi farklı hedefler gerektiren farklı bir makamdır. Tek bir örnek vermek gerekirse bir insan öğretme yeteneğine sahip olmayabilir ve dolayısıyla ihtiyarlığa uygun olmaz (1. Timoteos 3:2; Titus 1:9) ve yine de gerçek ve muhteşem bir diyakon olabilir.

Peki, Diyakon Pete pastörel hizmeti kovalayabilir mi? Elbette ama bu, diyakon olmasının sebebi olmamalıdır. Her çoban ilk olarak bir hizmetkar olmalıdır, evet, ama her hizmetkar bir çoban olamaz. Diyakonluk hizmeti herhangi bir şeye karşı sürçme taşı olmaktan ziyade çok önemlidir, çok yücedir.

2.Efsane: Diyakonların elinden iş gelir veya program sihirbazıdırlar.

“İşlerin icabına bakmakta iyisin. Seni bir diyakon yapmalılar.”

Pastör Bill çoğu gün Nick’i kilisede görmekten memnundur. Nick küçük kilisenin tamamının sahip olduğu aletlerden daha fazla alete sahip olan başarılı bir genel müteahhittir. Üç kış önce kilisenin su ısıtıcısı bozulduğunda Bill ne yaptı? Nick’i aradı. Haziran ayındaki o kızgın Cumartesi gününde klima bozulduğunda ne yaptı? Nick’i aradı.

Nick ideal bir diyakon olmaz mıydı? O kadar da hızlı değil. Onun olgun bir imanlı olup olmadığını henüz size söylemedim. Bir diyakon Yapı Market’e giden yolu bilen birinden daha fazlasıdır. Kutsal Kitap’a giden yolu bilir mi?

Veya bütçesi berbat bir durumda olan bir kiliseyi düşünün. Diğer bir finansal kısıtlamayla yüzleşiyorlardır ve gelecek mali sene için net bir gelir öngörüsüne sahip değildirler. Neden Steve’i bir diyakon yapmıyoruz diye merak eder bazıları?

Steve’in hafta içi sabahları rutini karışık değildir: uyanır, kahve yapar ve duşa girmeden ve finansal plan şirketindeki işine gitmeden önce piyasalara bakar. Pazar günleri, kilise üyeleri finansal tavsiye almak için büyük dikkatle ona yaklaşırlar. Konu ekonomideki kurnazlığa gelince Steve kilisede rakipsizdir.

Steve ideal bir diyakon olamaz mı? Tekrar söylüyorum, o kadar da hızlı değil. Onun olgun bir imanlı olup olmadığını henüz size söylemedim. Program sihirbazlığı hoş karşılanan bir yetenektir ama Tanrı’nın evinde bir makama sahip olmak için yeterli değildir (1. Timoteos 3:15).

3.Efsane: Diyakonlar becerikli iş yöneticileridirler.

“Seminerler antik diller öğretebilir, yürekleri kutsayabilir ama yönetme yeteneğini öğretemezler. Bu kilisenin gerçekten ihtiyacı olan şey iş açısından yetenekli, kararlı diyakonlardır.”

Charles 30 yıldır Pinehill Topluluk Kilisesi’nin bir üyesidir ve neredeyse 20 yıldır bir diyakon olarak hizmet etmektedir. Kiliseye katıldığında bodrum katında bir şirket kurdu; şimdi bu şirket şehir merkezinde bir gökdelende işlemektedir. Charles’ın başarısı piyasada bilinir. Çalışanların başarısına ve onlarca yıllık iş becerisine sahiptir.

Charles ideal bir diyakon olamaz mı? Tekrar söylüyorum, o kadar da hızlı değil. Onun olgun bir imanlı olup olmadığını henüz size söylemedim. Yönetici liderlik deneyimi ciddi bir nitelik olabilir ama ruhsal sağlığın bir göstergesi değildir.

4.Efsane: Diyakonlar pastörü alçaltmalıdırlar.

“Eğer her şeye ‘evet’ diyorlarsa neden diyakon olurlar? Elbette Pastör Tim’e durumu anlatacağım, başka kim anlatacak? Bunun yanında ben sadece onu alçaltmak istiyorum. İstediğimiz son şey kendini beğenmiş bir pastördür.”

Diyakon Phil bir muhaliften başkası değildir. O, Pastör Tim’in hayatını zavallı hale getirmeye çalışmasa da bunu sık sık başarır. Pastörü alçaltmayı kendine görev bilir. Açıkçası, Phil kilisenin değişmesini pek istemez ama pastörün makamından gelen yenilik kokusunu alır.

Daha geçen hafta, Tim pastörel bir staja başlamanın “hayalini kurmuştur” ve ‘İşte! Aynen öyle!’ diyerek bunun bütçesini sağlamak için iki uzun dönem kilise programına son vermiştir. Phil şikayetlerini dikkatle korumaktan hoşlanır. “Bazıları şöyle diyor” onun favorilerinden biridir. (Bunun sadece Phil’in endişesi olmadığını Pastör Tim’in bilmesi önemlidir.)

Phil ideal bir diyakon olamaz mı? Bence olamayacağı konusunda hemfikiriz.

5.Efsane: Diyakonlar işlerin peşinden koşmalıdırlar.

“İlk Baptist Kilisesi’ne hoş geldiniz, burada pastörler söyler ve diyakonlar da işleri halleder. (Gerçekten, burada önemli bir şeyin yapılmasını istiyorsanız diyakonları ikna etmelisiniz.)”

Steve birkaç organizasyon kurulunda yer alır; bunlardan hiç biri İlk Baptist Kilisesi’nde diyakonluk yaptığı kadar onu yüceltmez. Topluluğu sever ve uzun dönem sağlığı konusunda onu önemser. Ruhsal şeylerde pastörün önderlik etmesini destekler. Ofisinde asılı olan bir yazıda her şeyden sonra ilahi olmak konusunda usta olduğu yazar ama diğer her şeyi gözetmek diyakonun görevidir değil mi?

Bu çeşit bir yaklaşım nadir değildir. Pastör olan bir arkadaşın kilisesine miras bıraktığı zihniyeti nasıl tanımladığını düşünüyorum:

Temelde, ihtiyarlar ve diyakonlar ayrı ama eşit otoriteye sahiptirler: ihtiyarlar “ruhsal” şeyleri yönetir; diyakonlar “fiziksel” şeyleri yönetirler. Pratikte bu ne manaya gelir? Diyakonlar ihtiyarların ruhsal konularda ne yapmaları gerektiğini emredemez, çünkü bu onların alanıdır; ve ihtiyarlar diyakonların uygulama konularında ne yapmaları gerektiğini emredemez, çünkü bu onların alanıdır.

Diyakonlar tüm topluluğun üzerinde lider çobanlar veya çeşitli eleman ve komiteleri gözetleyen bir yönetim kurulu olarak çalışmaya başladıklarında Kutsal Kitap’ın bu makam için olan tanımı bulanır. Dahası, diyakonların pastörlerin veya ihtiyarların denge unsuru olarak çalışmasını; pastörel kararları “kontrol eden ve dengeleyen” ikinci bir meclisi teşvik eden herhangi bir yapı Kutsal Kitap’sal sınırların ötesine geçmiştir.

Süvari Hizmetkarlar

Kilisenizdeki diyakonların rolü yanlış bir şekilde abartılsa veya azaltılsa da çözüm, bir uçtan başka bir uç noktaya sallanmak değil, diyakonları Kutsal Kitap amaçlarına ve yerlerinin doldurulamadığı Kutsal Kitap’sal rollerine geri kazanmaktır.

Diyakonlar kilisenin ruhsal yönetim konseyi veya pastörün cevap verdiği yönetim kurulu değildirler. Onlar süvari hizmetkarlardır, çeşitli hizmetleri koordine ederek ihtiyarların vizyonunu yerine getirmek için tayin edilmişlerdir. Topluluğun Özel kuvvetleri gibidirler, yüreklilik ve sevinçle görünmeyen görevleri yerine getirirler.

Sadık diyakonlar için Tanrı’ya şükredin.

Matt Smethurst